EY Küresel Risk Dönüşümü Araştırması: Değişen Risk Ortamı Şirketleri Stratejik Dönüşüme Zorluyor

EY’den yapılan açıklamaya göre; yapay zeka alanındaki hızlı gelişmeler, art arda yaşanan jeopolitik belirsizlikler ve küresel ekonomik dalgalanmalar, risk kavramının kapsamını köklü biçimde değiştiriyor. Bu yeni dönemde şirketlerin, risk yönetimini yalnızca uyum odaklı bir süreç olarak değil, stratejiyi destekleyen bir araç olarak ele alması gerekiyor.

Risk stratejistleri öne çıkıyor

Araştırma, risk yönetiminde “geleneksel yaklaşım” ile “risk stratejisti” olarak tanımlanan bakış açısı arasındaki farkı ortaya koyuyor. Küresel ölçekte pek çok şirket hâlen risk yönetimine uyum odaklı bir perspektifle yaklaşırken, risk stratejistleri risk fonksiyonunu işletme stratejisiyle uyumlu hale getirerek stratejik kararları risk içgörüleriyle besliyor. Bu yaklaşım, iş süreçlerine daha iyi entegre edilen risk kavramı sayesinde, hızla değişen ortamda doğru yatırımların zamanında yapılmasına olanak tanıyor.

Risk stratejistleri, risk iklimindeki hızlı değişimi ve risklerin giderek daha birbirine bağlı hale gelmesini daha erken fark ederek, bu değişimlere yanıt verecek kontrol mekanizmalarını daha etkin şekilde uyguluyor. Bu durum, risk yönetiminde kapsamlı bir dönüşümün benimsendiğine işaret ediyor.

Kovid-19 sonrası dönüşüm hızlandı

Araştırmaya göre, risk stratejistlerinin %58’i, Kovid-19 sonrası dönemde risk yönetimi yaklaşımlarını orta düzeyde ya da tamamen dönüştürdüğünü belirtti. Bu grubun %20’si yaklaşımını tamamen dönüştürürken, geleneksel risk yaklaşımını benimseyen şirketlerde bu oran yalnızca %7 seviyesinde kaldı.

Değişken risk ortamının iş sonuçları üzerinde de önemli etkiler yarattığına dikkat çekilen araştırmada, şirketlerin yarısından fazlası siyasi ve jeopolitik risklerin satış ve gelirleri olumsuz etkilediğini, planlanan yatırım veya elden çıkarma kararlarının ertelenmesine ya da iptal edilmesine yol açtığını ifade etti.

Stratejik yaklaşım daha güçlü sonuçlar getiriyor

Araştırma sonuçlarına göre, risk konusuna stratejik yaklaşan şirketler; beklenmedik risklerin etkisinin azaltılması, risk sahipliği ve kurum kültürü, olayları tanıma ve müdahale süresi gibi kritik alanlarda geleneksel yaklaşıma sahip şirketlere kıyasla çok daha iyi performans gösteriyor. Buna karşın, geleneksel yaklaşımı sürdüren şirketler risk yönetimini daha çok bir maliyet merkezi ve uyum aracı olarak konumlandırıyor.

EY araştırmasında, liderlerin risk dönüşümünü hayata geçirmek için atabileceği adımlar arasında; net bir vizyon ve yol haritası belirlenmesi, kültürel dönüşümün başlatılması, yeni metriklerin oluşturulması, teknoloji ve veri dönüşümüne odaklanılması ve dönüşümün anahtarı olacak yetkin insan kaynağının geliştirilmesi yer alıyor.

“Tamamen değişen bir risk ortamı var”

Araştırmaya ilişkin değerlendirmelerde bulunan EY Türkiye Danışmanlık Bölümü Şirket Ortağı ve Risk Danışmanlığı Lideri Emre Beşli, son dönemde küresel ölçekte yaşanan gelişmelerin risk ortamını tamamen değiştirdiğini vurguladı. Beşli, risk faktörlerinin giderek daha bağlantılı hale geldiğini, doğrusal olmayan yapıları ve yüksek değişkenlikleriyle risk yönetiminde yeni bakış açılarına ihtiyaç duyulduğunu ifade etti.

EY Küresel Risk Dönüşümü Araştırması’nın dönüşüm ihtiyacını “risk stratejisti” yaklaşımıyla ele alan özgün bir çalışma olduğuna dikkat çeken Beşli, şunları kaydetti:

“Risk stratejistleri, risk yönetimine stratejik bir perspektifle yaklaşırken; simülasyon, senaryo planlama, stres testleri, ufuk taraması ve davranışsal ekonomi gibi görece daha az kullanılan tekniklerden de faydalanıyor. Ayrıca teknoloji ve yapay zekayı risk çalışmalarının merkezine konumlandırıyorlar. Bu yaklaşım, kurum içinde yeni bir risk vizyonu ve yol haritası oluşturulmasını, kültürel farkındalığın artırılmasını ve teknoloji ile veri dönüşümünü zorunlu kılıyor. Aynı zamanda risk profesyonellerinin de yetkinliklerini güncellemesi ve çeşitlendirmesi gerekiyor.”

EY’in araştırması, günümüz iş dünyasında risk yönetiminin artık sadece koruyucu bir mekanizma değil, büyümeyi ve dayanıklılığı destekleyen stratejik bir unsur olarak ele alınması gerektiğini bir kez daha ortaya koyuyor.